Hirō Onoda (veya Hiroo Onoda), II. Dünya Savaşı'nın en inanılmaz (direnişçi) hikayelerinden birinin kahramanıdır. 29 yıl boyunca savaşın bittiğine inanmayarak Filipinler'de bir adada gerilla savaşı yürütmüş bir Japon teğmenidir.
Erken Yaşamı ve Eğitimi
Hirō Onoda, 19 Mart 1922'de Japonya'nın Wakayama prefektörlüğünde, Kamekawa köyünde doğdu. Ailesi küçük bir çiftlik işletiyordu. 1942'de (20 yaşındayken) İmparatorluk Japon Ordusu'na çağrıldı. Zeki ve disiplinli olduğu için özel istihbarat eğitimi aldı. Nakano Askeri Okulu'nun Futamata şubesinde gerilla savaşı, sabotaj ve istihbarat teknikleri konusunda özel eğitim gördü. Bu eğitim, onun "asla teslim olmama" ve "görevini sonuna kadar sürdürme" zihniyetini pekiştirdi.
Görev Emri: Lubang Adası (1944)Aralık 1944'te, savaşın son aylarında Onoda, Filipinler'deki küçük Lubang Adası'na gönderildi.
Görevi gizliydi:
- Adadaki havaalanını ve limandaki iskeleyi havaya uçurmak,
- Müttefik (ABD ve Filipin direnişçileri) kuvvetlerinin inişini engellemek,
- Gerilla taktikleriyle düşmanı taciz etmek.
"Ne olursa olsun teslim olma. Kendini öldürme. İmparatorluk Ordusu geri dönene kadar adayı tut ve savaşmaya devam et." Onoda adaya vardığında, orada zaten Japon garnizonu vardı ama üst rütbeliler onun sabotaj planlarını engelledi. Şubat 1945'te ABD kuvvetleri adayı ele geçirince, Onoda ve birkaç adamı (toplam 4 kişi kaldılar: Onoda, Yuichi Akatsu, Kinshichi Kozuka ve Shoichi Shimada) dağlara ve ormana çekildiler.
Savaş Bitti Ama Onoda İçin Devam Ediyordu (1945-1974)
Ağustos 1945'te Japonya resmen teslim oldu (atom bombaları ve Hirohito'nun bildirisiyle). Müttefikler broşürler, gazeteler, radyo yayınları ve hatta Japon ailelerinden mektuplar göndererek "Savaş bitti, çıkın" diye haber verdi. Ama Onoda ve arkadaşları bunların hepsini düşman propagandası olarak gördü.
Onlara göre:
- Gazeteler sahteydi,
- Radyo yayınları yalandı,
- Japonya'nın teslim olduğu haberi bir tuzaktı.
- Yiyecek için yerel çiftliklerden pirinç, muz çalıyorlardı,
- Üniformalarını yama yama onarıyorlardı,
- Silahlarını (Arisaka Type 99 tüfeği) temiz tutuyorlardı,
- Zaman zaman yerel Filipinli köylülerle çatışmaya giriyorlardı (Onoda'nın anılarında kabul ettiği üzere, bu çatışmalarda sivil ölümler oldu – Onoda bunları "düşman askeri" sandığı için yaptığını söylüyordu).
- Akatsu 1950'de teslim oldu,
- Shimada 1954'te öldürüldü,
- Kozuka 1972'de bir çatışmada öldü.
Teslim Oluşu (9 Mart 1974)
1972'de Japon maceracı Norio Suzuki, Onoda'yı aramak için adaya gitti. Onoda ile karşılaştılar, sohbet ettiler ama Onoda "Ancak üst rütbeli bir subaydan resmi emir alırsam teslim olurum" dedi. Suzuki Japonya'ya döndü, eski komutan Binbaşı Yoshimi Taniguchi'yi (o sırada kitapçı olmuştu) buldu ve ikna etti. Taniguchi, 1974 Mart'ında Lubang'a geldi.
9 Mart 1974'te Taniguchi, Onoda'ya şu emri verdi:
"İmparatorluk Ordusu'nun 14. Bölge Komutanlığı'na göre tüm savaş faaliyetleri durdurulmuştur. Savaş bitti. Silahını bırak ve görevi sona erdir. "Onoda selam durdu ve cevap verdi: "Teğmen Onoda göreve hazır, komutanım!
"Sonra silahlarını teslim etti:
- Hâlâ çalışan Arisaka Type 99 tüfeği,
- 500 mermi,
- Birkaç el bombası,
- Kılıcı,
- Annesinin "Esir düşersen kendini öldür" diye verdiği hançer.
Japonya'ya Dönüş ve Sonrası
Onoda, 1974'te Japonya'ya kahraman gibi karşılandı. Kitabı "Teslim Olmak Yok: Otuz Yıllık Savaşım" (No Surrender: My Thirty-Year War) bestseller oldu. Ancak modern Japonya'da bazıları onu "kahraman" olarak görürken, bazıları da adadaki sivil kayıplar nedeniyle eleştirdi. Onoda, Brezilya'da bir süre çiftçilik yaptı, sonra Japonya'ya döndü. 2014'te (91 yaşında) Tokyo'da kalp yetmezliğinden öldü.
